telecomsnews.gr
Image default
GAMING

Nier Replicant review

Ο Yoko Taro, δημιουργός της σειράς Nier, μπορεί να μην είναι το πιο γνωστό όνομα στο gaming, αλλά ανήκει σε ένα γκρουπ δημιουργών που όχι μόνο εξέλιξαν το storytelling στα παιχνίδια, αλλά το ανέβασαν σε άλλο επίπεδο, ο καθένας τους με τον δικό του, ξεχωριστό τρόπο. Θα αναφέρω ενδεικτικά μερικά ονόματα: Amy Hennig (Legacy Of Kain, Soul Reaver, Uncharted), Ken Levine (System Shock 2, Thief, Bioshock), Warren Spector (Deus Ex), Fumito Ueda (ICO, Shadow Of The Colossus), Hidetaka Miyazaki (Demon Souls, Dark Souls, Bloodborne), Cory Davis (Spec Ops: The Line). Θεωρώ πως είναι πολύ κρίμα, όταν μιλάμε για καλό σενάριο, worldbuilding και το αφηγηματικό κομμάτι σε ευρύτερο πλαίσιο στα videogames, το πρώτο (και συχνά το μόνο) όνομα που αναφέρεται, να είναι αυτό του Hideo Kojima. Προφανώς, δεν παραβλέπω, ούτε απορρίπτω την συνολική, πολύ σημαντική προσφορά του Kojima στο gaming, αλλά είναι άδικο αυτοί οι δημιουργοί να ξεχνιούνται. Όμως, πριν προχωρήσουμε στην κριτική του Nier Replicant ver.1.22474487139…, ας δούμε λίγο πώς ξεκίνησε το Nier.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι εδώ: το Nier Replicant δεν είναι sequel του Nier: Automata. Είναι remake/remaster (ή “version upgrade” όπως προτιμά να λέει ο ίδιος ο Taro) του πρώτου Nier, το οποίο κυκλοφόρησε το 2010. Μάλιστα, η σειρά Nier έχει τις αρχές της σε μία άλλη σειρά παιχνιδιών, το Drakengard, και πιο συγκεκριμένα στο πέμπτο τέλος του πρώτου Drakengard που βγήκε 2003 (τα παιχνίδια του Taro έχουν πολλαπλά τέλη), κάτι που το κάνει spin-off του Drakengard. Το ακόμα πιο ενδιαφέρον, είναι πως το πρώτο Nier βγήκε σε δύο διαφορετικές εκδόσεις: τo Nier Replicant στην Ιαπωνία και το Nier Gestalt στην Δύση. Η κύρια διαφορά τους έγκειται στο ότι στο Replicant ο πρωταγωνιστής είναι νεότερος και αδερφός της Yonah, ενώ στο Gestalt είναι μεγαλύτερος και πατέρας της. Αυτό έγινε γιατί ο Taro δέχτηκε πιέσεις να κάνει αυτή την αλλαγή, καθώς κάποια στελέχη της Square θεώρησαν πως δεν θα φαινόταν πιστευτό στους Δυτικούς ένα μικρό αγόρι να κραδαίνει ένα τεράστιο σπαθί (εν τω μεταξύ ο Cloud και το Final Fantasy 7 τους χαιρετούσαν από μακριά). Όπως και τα περισσότερα παιχνίδια του Taro, δεν ξεχώρισε σε πωλήσεις. Η μεγάλη επιτυχία, έμελλε να έρθει πολύ αργότερα, με το Nier: Automata, και αυτό ήταν το γεγονός που έδωσε φρέσκια πνοή στη σειρά, με αποτέλεσμα να ετοιμάζονται διάφορα καινούρια Nier projects, μεταξύ των οποίων και το Nier Replicant ver.1.22474487139…

Όπως και σε κάθε άλλο παιχνίδι του Taro, έτσι και στο Nier Replicant, η ιστορία είναι η ψυχή, η καρδιά και το κέντρο της όλης εμπειρίας. Το remake/remaster μένει πιστό στο αρχικό όραμα του Taro, οπότε πρωταγωνιστής εδώ, είναι ο Nier, μεγαλύτερος αδερφός της Yonah. Το παιχνίδι ξεκινάει σε ένα μετά-αποκαλυπτικό χιονισμένο τοπίο, γεμάτο με κατεστραμμένα, ερειπωμένα κτήρια και τον Nier και την Yonah να έχουν βρει καταφύγιο σε ένα εγκαταλελειμμένο σούπερ μάρκετ. Κρύβονται εκεί επειδή έξω καραδοκούν πολλά μυστήρια πλάσματα, γνωστά ως Shades. O Nier είναι εξουθενωμένος, ενώ η αδερφή του είναι πάρα πολύ άρρωστη. Επίσης, εκεί βρίσκεται κι ένα μυστηριώδες βιβλίο, το οποίο μιλάει στον Nier και του προτείνει να το χρησιμοποιήσει, ώστε να αποκτήσει παραπάνω δύναμη, αλλά ο Nier αρνείται. Πολύ σύντομα όμως τα Shades επιτίθενται και ο Nier, θέλοντας να προστατέψει πάση θυσία την Yonah και μην έχοντας άλλη επιλογή, συμμαχεί με το βιβλίο, το οποίο του επιτρέπει να πολεμήσει τα Shades με μαγεία. Αφού καταφέρει και απωθήσει τους εχθρούς, επιστρέφει στην Yonah, αλλά ανακαλύπτει πως και αυτή συμμάχησε με ένα άλλο βιβλίο. Καθώς καταλαβαίνει τι έχει συμβεί, η Yonah παθαίνει κρίση βήχα και ο Nier φωνάζει για βοήθεια.

Κάπως πρέπει να ζεσταθείς στο κρύο.

Στην επόμενη σκηνή τα πράγματα αλλάζουνε αρκετά. Μαθαίνετε πως έχουν περάσει 1412 χρόνια από τότε και βρίσκεστε στο εξής σκηνικό: Ο Nier και η Yonah, ζούνε σε ένα χωριό, που θυμίζει πολύ το κλασικό χωριό στο οποίο ξεκινά σχεδόν κάθε JRPG που έχετε υπόψιν σας, ενώ δεν υπάρχει καμία αναφορά στον πρόλογο που μόλις είδατε και είναι σαν να μην συνέβη ποτέ. Όχι πολύ μετά, και υπό συγκεκριμένες συνθήκες, ο Nier βρίσκει τον πρώτο του σύμμαχο, το βιβλίο με το όνομα Grimoire Weiss, το οποίο του επιτρέπει να χρησιμοποιεί μαγεία. Περίεργη και ενδιαφέρουσα αρχή, έτσι; Αλλά δεν πρόκειται να σας πω κάτι παραπάνω για την πλοκή, αφού πραγματικά αξίζει να ανακαλύψετε τί γίνεται χωρίς spoilers.

Καλό είναι να ετοιμαστείτε για κάτι απροσδόκητα βαρύ. Ενώ το παιχνίδι ξεκινά με την νοοτροπία ενός τυπικού fantasy JRPG παραμυθιού, όσο προχωράτε στην ιστορία, οι ανατροπές έρχονται η μία μετά την άλλη και η σχεδόν νοσταλγική, ονειρική αίσθηση του παραμυθιού, σιγά-σιγά εξελίσσεται σε κάτι πιο στενάχωρο, σκοτεινό και τραγικό. Υπάρχουν βέβαια και οι πιο ελαφρές, αστείες στιγμές, αλλά όπως είχε και πει και ο Λόρδος Βύρωνας, “τα χαμόγελα σχηματίζουν τα μονοπάτια μελλοντικών δακρύων”, ενώ δεν λείπουν τα σημεία όπου το παιχνίδι πειραματίζεται με την εξιστόρησή του, αλλά και αυτά που κλείνει το μάτι στον παίκτη και σπάει τον τέταρτο τοίχο, παίζοντας έξυπνα σε ένα πιο μετά-αφηγηματικό επίπεδο. Καθώς εξερευνείτε τον κόσμο, βλέπετε πως από τις πρώτες στιγμές, το όλο τοπίο δίνει την ατμόσφαιρα ενός κόσμου που βρίσκεται στο λυκόφως του, με τις τεράστιες αλλαγές που έχουν προηγηθεί, να έχουν αφήσει τα ανεξίτηλα σημάδια τους. Βέβαια, το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας είναι οι χαρακτήρες: οι σύμμαχοι και οι εχθροί, προσθέτουν σημαντικά και ουσιαστικά στο υφαντό που πλέκει το σενάριο, με τις δικές τους ιστορίες, σκέψεις και πράξεις. Πολλές φορές διαπιστώνετε πως μέχρι και κάποιοι τυχαίοι ΑΙ χαρακτήρες έχουν τις δικές τους πινελιές, οπότε φροντίστε να μιλήσετε όλους παραπάνω από μία-δύο φορές. Σε όλο αυτό, βοηθά απίστευτα και το εξαιρετικό voice acting, το οποίο αξίζει πολλά βραβεία κι ελπίζω να τα λάβει.

Tα δύο αδέρφια.

Η καλογραμμένη ιστορία του Nier Replicant πραγματεύεται δύσκολα θέματα, όπως η ανθρώπινη φύση, η ζωή, το σεξ, ο θάνατος, ο υπαρξιακός τρόμος, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η βία, το ένστικτο της επιβίωσης, το καλό και το κακό, καθώς και πολλές άλλες θεματικές, που δεν είναι πάντα εύκολο να διαχωριστούν σε “άσπρο” και “μαύρο”. Υπάρχουν φορές που χρειάζεται να κάνετε δύσκολες επιλογές, που σας βάζουν σε σκέψεις. Δεν είναι πάντα οι επιλογές που θα αλλάξουν το πώς εκτυλίσσεται η ιστορία, αλλά θα σας μείνουν στην μνήμη.

Για να ζήσετε όλα όσα έχει να δώσει το Nier, πρέπει να ολοκληρώσετε το παιχνίδι πέντε συνολικά φορές. Το καλό είναι πως από την δεύτερη φορά και μετά, ξεκινάτε από την μέση του παιχνιδιού και κάθε φορά βλέπετε καινούρια πράγματα, τα οποία δεν υπήρχαν στο προηγούμενο playthrough. Μάλιστα, το πέμπτο και τελευταίο φινάλε, δεν υπήρχε στο αρχικό Nier και αποτελεί μία από τις νέες προσθήκες της νέας έκδοσης. Να πω ακόμα, πως στο όλο “πακέτο” συμπεριλαμβάνεται και μία έξτρα story αποστολή που είχε κοπεί από το αρχικό παιχνίδι αλλά και το 15 Nightmares/World Of Recycled Vessels, το οποίο ήταν ξεχωριστό DLC του πρώτο Nier και έρχεται με μία μικρή έκπληξη, καθώς και DLC με στολές και όπλα από το Automata για τους χαρακτήρες.

Πριν περάσουμε στο gameplay, θα μου επιτρέψετε να μοιραστώ κάτι από την δική μου εμπειρία: Σε ένα από τα quest του παιχνιδιού, έπρεπε να πάρω μία απόφαση για το τί θα κάνω. Μία από τις δύσκολες επιλογές που είπαμε. Εκεί λοιπόν, το Nier με έκανε να κλάψω (τόσο το 2010, όσο και τώρα), γιατί με χτύπησε βαθιά, καθώς μου θύμισε ένα προσωπικό μου βίωμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Δεν το έχουν καταφέρει πολλά παιχνίδια αυτό. Αν δεν το έχετε καταλάβει ήδη, θεωρώ το Nier Replicant ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που υπάρχουν στον τομέα της αφήγησης.

Nier ο Παλουκωτής.

Εκτός από την απροσδόκητα καλή, σκοτεινή, ενίοτε fucked up ιστορία (πού να δείτε τί γίνεται στα Drakengard) ένα άλλο κοινό που έχουν τα παιχνίδια του Taro, είναι το συνήθως μέτριο-προς-αξιοπρεπές gameplay τους. Η μόνη εξαίρεση ως τώρα, είναι το Nier Automata, του οποίου την ανάπτυξη είχε αναλάβει η αγαπημένη Platinum Games. Κάπου εδώ πρέπει να πούμε το εξής: αν περιμένετε gameplay και μάχη όπως στο Automata, θα απογοητευθείτε. Τα πράγματα εδώ είναι αρκετά διαφορετικά, και παρόλο που υπάρχουν βελτιώσεις σε σχέση με το αρχικό παιχνίδι, ο βασικός τρόπος που παίζεται το Nier, δεν έχει αλλάξει. Έχετε στην διάθεσή σας διάφορα όπλα που παίρνετε από τις main story αποστολές και μπορείτε να βρείτε περισσότερα, είτε εξερευνώντας τον κόσμο ή ως αμοιβή από κάποιο sidequest. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και τις μαγικές επιθέσεις του βιβλίου Grimoire Weiss, οι οποίες γίνονται πιο δυνατές καθώς προχωράτε στο παιχνίδι (και σιγά-σιγά ξεκλειδώνετε και νέες). Η μάχη στο Nier παραμένει μία ιδιαίτερη μίξη hack and slash και shooter/bullet hell (για κάποιες από τις μαγικές επιθέσεις) και έχει βελτιωθεί, δανειζόμενη μερικά στοιχεία από το Automata, κυρίως όσον αφορά την κινητικότητα του χαρακτήρα και μερικά νέα animations. Βέβαια το σύστημα μάχης είναι πολύ πιο απλό από αυτό του Automata, αλλά έχει ωραία αίσθηση και είναι επαρκέστατο για όποιον εχθρό βρεθεί στον δρόμο σας.

Ένα άλλο στοιχείο που πρέπει να έχετε στον νου σας, είναι τα Words. Ουσιαστικά αυτά είναι “λέξεις” που βρίσκετε σκοτώνοντας εχθρούς και μπορείτε να τις κολλήσετε στα όπλα σας, στην μαγεία σας, καθώς και σε ικανότητες όπως η άμυνα και η αποφυγή, προσθέτοντας έτσι μόνιμα buffs στα στατιστικά σας, πχ αυξημένη ζημιά, πιο γρήγορη επαναφόρτιση μαγείας και διάφορα άλλα. Αργότερα βρίσκετε και τις πιο δυνατές εκδοχές αυτών των λέξεων, οπότε τα buff σας ενισχύονται ακόμα περισσότερο. Ακόμα καλύτερα, καθώς μπορείτε να συνδυάσετε δύο λέξεις ταυτόχρονα σε κάθε όπλο, ξόρκι ή ικανότητα, έχετε το ελεύθερο να πειραματιστείτε για να βρείτε τον καλύτερο συνδυασμό για εσάς (η να αφήσετε το παιχνίδι να επιλέξει αυτό για εσάς).

Κρατάμε αποστάσεις και φοράμε μάσκα λέμε!

Όπως θα περιμένατε από ένα action-RPG, καθώς εξολοθρεύετε εχθρούς, μαζεύετε XP και ανεβάζετε level στον χαρακτήρα σας. Αργότερα στο παιχνίδι, μπορείτε να ανεβάσετε level και στα όπλα σας, κάτι που απαιτεί χρήματα αλλά και υλικά, το οποίο μας οδηγεί στο άλλο κλασικό στοιχείο ενός JRPG: τo farming. To φαρμάρισμα στο Nier ίσως είναι το πιο κουραστικό στοιχείο του, καθώς χρειάζεστε αρκετούς πόρους: Χρήματα για να αγοράσετε όπλα και να τα να ανεβάσετε level, να αγοράσετε διάφορα αντικείμενα (όπως φίλτρα θεραπείας, αντικείμενα που σας δίνουν buffs κτλ) και υλικά που χρειάζεστε και δεν μπορείτε να βρείτε ως drops από εχθρούς ή τα διάφορα ζώα που υπάρχουν στις περιοχές του παιχνιδιού. Αυτό από μόνο του, δεν είναι τόσο ενοχλητικό, αφού σύντομα ο Nier γίνεται αρκετά δυνατός και δεν δυσκολεύεστε πολύ στο θέμα της μάχης. Επίσης ανακαλύπτετε μερικά farming spots που σας βοηθούν να μαζέψετε σχετικά γρήγορα XP και αντικείμενα που μπορείτε να πουλήσετε για να βγάλετε εύκολα χρήματα. Όμως κάποια drops είναι πιο σπάνια από άλλα και σας παιδεύουν παραπάνω, ενώ υπάρχουν κάποια αντικείμενα που μπορούν να αποκτηθούν μόνο με συγκεκριμένο τρόπο. Εδώ έρχονται τα sidequests (το παιχνίδι τα ονομάζει Quests) για να περιπλέξουν τα πράγματα.

Το κύριο story του παιχνιδιού είναι σχετικά σύντομο, οπότε τον περισσότερο χρόνο τον αναλώνετε στα Quests, τα οποία σας δίνουν διάφοροι ΑΙ χαρακτήρες. Κάποια από αυτά είναι απλά και σύντομα: πηγαίνεις στο σημείο Α, βρίσκεις έναν εχθρό, τον σκοτώνεις, επιστρέφεις στον χαρακτήρα, πληρώνεσαι και τέλος. Αλλά αρκετά είναι σπονδυλωτά και απαιτούν από εσάς να κάνετε μπόλικο πήγαινε-έλα, κάτι που μπορεί να καταλήξει πολύ κουραστικό και χρονοβόρο, καθώς δεν υπάρχει επιλογή για fast travel μέχρι να φτάσετε στα μισά του παιχνιδιού, κάτι που δυστυχώς, έμεινε από το αρχικό Nier. Ενώ ο κόσμος δεν είναι τεράστιος και οι αποστάσεις δεν είναι τόσο μεγάλες (βοηθά το ότι μπορείτε να καβαλήσετε αγριόχοιρους για να ταξιδέψετε πιο γρήγορα), αποτελεί μία διαδικασία που από κάποιο σημείο και μετά έχει την αίσθηση αγγαρείας που γίνεται μόνο και μόνο για να επιμηκύνει τεχνητά την διάρκεια του παιχνιδιού.

Πχ πάρχει ένα quest, στο οποίο ένας χαρακτήρας σας ζητά 10 ροζ λουλούδια. Αυτά τα λουλούδια, δεν μπορείτε να τα αγοράσετε, ούτε να τα βρείτε κάπου, παρά μόνο να τα φυτεύσετε στον κήπο του σπιτιού του Nier (όπως και διάφορα άλλα φυτά, που αν τα μεγαλώσετε σωστά, σας δίνουν φίλτρα, buffs κτλ). Το θέμα όμως είναι πως εκτός του ότι τα φυτά θέλουν σωστό πότισμα και λίπασμα, μεγαλώνουν σε πραγματικό χρόνο, κάτι που σημαίνει πως πρέπει να περιμένετε για συγκεκριμένο αριθμό ωρών μέχρι να τα πάρετε. Ευτυχώς, μπορείτε να κάνετε “αλχημείες” με την ώρα συστήματος της κονσόλας σας και να γλιτώσετε την αναμονή. Αλλά μαντέψτε: για να πάρετε αυτά τα ροζ λουλούδια, πρέπει να φυτεύσετε φυτά διαφορετικού χρώματος εναλλάξ στην σωστή σειρά, για να βγάλετε λουλούδια νέου χρώματος, και να τα συνδυάσετε αυτά μεταξύ τους για να βγάλετε τα ροζ λουλούδια. Τουλάχιστον, αυτό είναι το μοναδικό quest που απαιτεί κάτι τέτοιο και δεν είναι καν υποχρεωτικό για να προχωρήσετε στην ιστορία. Η μόνη άλλη φορά που χρειάζεται να κάνετε κάτι τέτοιο, είναι μόνο για ένα συγκεκριμένο trophy/achievement, αν κυνηγάτε πλατίνες.

Τι ακριβώς είσαι εσύ είπαμε;

Όμως εδώ πρέπει να μιλήσουμε και για την άλλη πλευρά του νομίσματος. Κάθε quest στο παιχνίδι έχει την δική του ιστορία και προσθέτει στην όλη αφήγηση, είτε με το να εμβαθύνει και να επεκτείνει το χτίσιμο του κόσμου, είτε απλά με το να αφηγηθεί μία ενδιαφέρουσα (και συχνά τραγική) μικρή ιστορία. Μπορείτε να μην ασχοληθείτε με κάποια ή αρκετά από αυτά, αλλά είναι κρίμα να χάσετε αυτά που έχουν να πουν, γιατί όντως προσθέτουν στην συνολική εμπειρία και θυμηθείτε κάτι για αργότερα: μερικές φορές, το παίδεμα αξίζει τον κόπο. Μία συμβουλή μόνο: Κάποια quests μπορούν να γίνουν μόνο σε συγκεκριμένα σημεία της ιστορίας, οπότε καλό είναι να έχετε το νου σας, ώστε να μην τα χάσετε. Το καλό είναι πως μπορείτε να έχετε εποπτεία των quests (και πολλών άλλων χρήσιμων πληροφοριών) μέσω του Grimoire Weiss. Αλλά για καλό και για κακό, ίσως να θέλετε να έχετε εύκαιρο και κάνα guide ανοιχτό, just in case. Επίσης κάτι που θα σας ξαλαφρώσει λίγο, είναι το γεγονός πως το level σας, τα όπλα, τα ξόρκια και τα Words που έχετε βρει, καθώς και τα quest που ολοκληρώσατε, διατηρούνται και στα επόμενα playthroughs. Σε συνδυασμό με το ότι οι εχθροί δεν ανεβαίνουν level, καταλαβαίνετε πως η ζωή σας γίνεται πολύ πιο εύκολη αργότερα.

Το Nier Replicant έχει ανανεωθεί εξ ολοκλήρου στον οπτικό τομέα, από τα μοντέλα των χαρακτήρων, μέχρι και τα διάφορα περιβάλλοντα, έτσι ώστε να πλησιάζει αρκετά (αλλά όχι να φτάνει) τα γραφικά του Nier Automata. Οι διάφορες περιοχές αναδεικνύονται πολύ όμορφα με τα εφέ φωτισμού, τα έντονα χρώματα και τις μικρές λεπτομέρειες. Από τα σκοτεινά και εγκαταλελειμμένα ερείπια, μέχρι τα ανοιχτά λιβάδια και τις ηλιόλουστες ακτές, κάθε τοποθεσία έχει την δική της ξεχωριστή αισθητική και ατμόσφαιρα, κάτι που δίνει ποικιλία σε αυτόν τον μικρό αλλά ιδιαίτερο κόσμο. Αρκετά συχνά η αισθητική του Nier φέρνει στο μυαλό το Shadow Of The Colossus αλλά και το Dark Souls, κάτι που μόνο καλό μπορεί να θεωρηθεί. Μπορεί να μην είναι τα κορυφαία γραφικά που έχετε δει στο PS4, αλλά σίγουρα δεν απογοητεύουν και κάνουν αυτό που πρέπει και με το παραπάνω. Όσο για τον ήχο, παραπάνω ανέφερα το απίστευτο voice acting, το οποίο κάποιες στιγμές φτάνει να είναι μέχρι και συγκλονιστικό. Εδώ θα προσθέσω πως όχι μόνο όλοι οι διάλογοι ηχογραφήθηκαν από την αρχή με το αρχικό cast να επιστρέφει, αλλά αυτή τη φορά ηχογραφήθηκαν και όλοι οι διάλογοι των διάφορων ΑΙ χαρακτήρων.

Αλλά δεν μπορούμε να μιλήσουμε για τον ήχο του Nier, χωρίς να κάνουμε μνεία στο πραγματικά θρυλικό και αριστουργηματικό soundtrack από τον Keiichi Okabe. Χωρίς υπερβολές, πρόκειται για ένα soundtrack που δικαίως θεωρείται από τα καλύτερα στην ιστορία του gaming. Συνδυάζει εξαιρετικά ορχηστρικά και ηλεκτρονικά στοιχεία με καταχθόνιες χορωδίες και αιθέρια φωνητικά, με το τελικό αποτέλεσμα να αποτελεί μία σκοτεινή, επική, μαγευτική και αξέχαστη ακουστική εμπειρία, που μαζί με την ιστορία, κουβαλάει άνετα όλο το παιχνίδι και θα σας κάνει να νιώσετε μία σωρεία συναισθημάτων. Όλα τα κομμάτια έχουν επανεκτελεσθεί και αν για κάποιον λόγο δε σας φτάνει όλο αυτό, τότε μπορείτε να ξεκλειδώσετε την δυνατότητα να αλλάξετε το soundtrack με αυτό του Nier Automata, το οποίο είναι εξίσου υπέροχο.

Περίεργο αυτό το rave party.

Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο Nier, πέρασε σχετικά απαρατήρητο από την πλειοψηφία και όλα έδειχναν πως θα έμενε για πάντα ένα από τα “κρυφά διαμάντια”, καταδικασμένο να ξεχαστεί αργά ή γρήγορα. Το ότι έχουμε στα χέρια μας αυτό το remake/remaster, είναι ένα μικρό θαύμα που οφείλεται στην μεγάλη (και άξια) επιτυχία του Nier Automata. Η αλήθεια είναι πως το Nier Replicant είναι κατώτερο του Automata σε gameplay και ίσως λίγο πιο ιδιότροπο, κάτι που μπορεί να αποτρέψει κάποιους από το να ασχοληθούν μαζί του. Θα μπορούσε να έχει ακόμα περισσότερες ανανεώσεις και quality of life βελτιώσεις; Σαφέστατα, αν και έχει αρκετό νέο περιεχόμενο. Θα μπορούσε να είναι λίγο πιο χαλαρό όσον αφορά τον χρόνο που ζητά από τον παίκτη; Ίσως. Αλλά εδώ βρίσκεται η ιδιαιτερότητα του: Το παιχνίδι απαιτεί χρόνο από τον παίκτη και τον παιδεύει. Κάποιες φορές τον κουράζει. Είναι σχεδιασμένο έτσι. Αλλά το κάνει επίτηδες και ξέρει γιατί το κάνει. Επίσης σημαντικό, δεν τον κάνει να μετανιώσει για τον χρόνο που ξόδεψε. Υπάρχει λόγος που ζητά να το ολοκληρώσεις πέντε φορές και κάθε φορά να μαθαίνεις νέα πράγματα, τα οποία αλλάζουν την οπτική που είχες μέχρι τότε. Υπάρχει λόγος που θέλει να βιώσεις την ιστορία του πλήρως, μέχρι το τέλος. Έχει να πει πολλά και διάφορα πράγματα και θέλει να το ακούσεις.

Το Nier Replicant ver.1.22474487139… είναι μια πραγματικά αξιόλογη επανέκδοση και αξίζει όλη την προσοχή που μπορεί να λάβει. Το ίδιο και ο Yoko Taro, ώστε να πάρει επιτέλους την αναγνώριση που αξίζει ως δημιουργός. Ελπίζω πολύ να δούμε επιστροφή και άλλων παιχνιδιών του Taroverse, κοινώς τα Drakengard. Αν έχετε παίξει το πρώτο Nier, ήρθε η ώρα να επιστρέψετε σε μία παλιά αγάπη, γιατί έχει όλα λατρέψατε, όλα όσα σας έσπασαν τα νεύρα και αρκετά καινούρια πράγματα να σας δείξει. Αν έρχεστε από το Automata, θα ζήσετε άλλη μία εξαιρετική ιστορία, ανακαλύπτοντας τί είχε συμβεί νωρίτερα και να είστε σίγουροι πως θα υπάρξουν πολλές φορές που θα πείτε “Αααα! Έτσι εξηγείται αυτό”. Αν είστε νέοι στον κόσμο του Nier, ασχοληθείτε πρώτα με το Replicant και μετά με το Automata (ή αν είστε completionists και θέλετε να εξερευνήσετε την πλήρη ιστορία, ένα μικρό tip: η σειρά πάει ως εξής: Drakengard 3, Drakengard 1, Nier Replicant, Nier Automata). Δεν είναι παιχνίδια που απευθύνονται σε όλους, αλλά αν ασχοληθείτε, θα βιώσετε εμπειρίες που αξίζουν τον κόπο και με το παραπάνω. Με μεγάλη μου χαρά, λέω πως η σειρά Nier έχει κάνει δυναμική επιστροφή και το μέλλον της φαίνεται λαμπρό.

  • Εξαιρετική ιστορία και αφήγηση
  • Αριστουργηματικό soundtrack
  • Υποδειγματικό voice acting
  • Νέες προσθήκες και η επαναφορά κομμένου περιεχομένου
  • Ιδιαίτερη ατμόσφαιρα
  • Θα μπορούσε να έχει περισσότερες βελτιώσεις
  • Πιο απλό σύστημα μάχης από το Automata
  • Μπορεί να γίνει κουραστικό μερικές φορές
  • Απαιτεί αρκετό χρόνο για να το ολοκληρώσεις 100%
  • Δεν είναι για όλους
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ: PS4, Xbox One, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Square Enix
ΕΚΔΟΣΗ: Square Enix
ΔΙΑΘΕΣΗ: CD Media

--

Related posts

Pokemon Sword / Shield review

tele

Call of Duty: Modern Warfare review

tele

Beyond Blue review

tele

Monster hunter wword review: “An incredible achievement”

tele

Command and Conquer Remastered Collection review

tele

Nioh 2 review

tele

Mortal Kombat 11 Review

tele

El Hijo A Wild West Tale review

tele

Granblue Fantasy Versus review

tele

The Last of Us 2 review

tele

Team Sonic Racing Review

tele

Predator: Hunting Grounds review

tele