telecomsnews.gr
Image default
GAMING

Visage review

Αν είστε από τους τυχερούς που παίξανε το PT, εκείνο το εκπληκτικό demo του Silent Hills που ετοίμαζε ο Hideo Kojima, ε λοιπόν, σας έχω καλά νέα. Το Visage είναι ένα παιχνίδι τρόμου που φαντάζει βγαλμένο από τις στάχτες του PT και υπόσχεται να προσφέρει την εμπειρία του αδικοχαμένου πρότζεκτ του Kojima. Από την άλλη, αν είστε από τους άτυχους -ή τυχερούς, εξαρτάται από ποια σκοπιά το βλέπετε- που δεν γνωρίζουν το PT, ετοιμαστείτε για την πιο τρομακτική και μακάβρια βόλτα της ζωής σας. Το Visage δεν αστειεύεται.

Ένα σπίτι. Ένα τεράστιο σπίτι συνηθισμένο εκ πρώτης όψεως, καθαρτήριο ψυχών στον πυρήνα του. Ένας πρωταγωνιστής, οικοδεσπότης και φιλοξενούμενος ταυτόχρονα, μια καταραμένη ψυχή σε ένα διαβολικό μέρος που ψάχνει απαντήσεις και λύτρωση για τις δικές του αμαρτίες, ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα τις ιστορίες άλλων παλιότερων -ή νεότερων;- καταραμένων ψύχων που έζησαν σε αυτό το σπίτι. Έζησαν όσο οι δαίμονες του σπιτιού τους το επέτρεψαν να ζήσουν πριν το αδηφάγο σκοτάδι των θλιβερών δωματίων τους καταπιεί για πάντα.

Το παιχνίδι εξαρχής σας προειδοποιεί για τη σκληρότητα αυτών που θα αντικρίσετε, προτρέποντάς σας ουσιαστικά να μην μπείτε στον κόσμο του με ελαφρά την καρδία. Το πεδίο δράσης σας φαινομενικά περιορισμένο σε τέσσερις τοίχους, αλλά δεν υπάρχουν όρια ούτε σύνορα στις δαιμονικές δυνάμεις του παιχνιδιού. Με την κλασική προοπτική πρώτου προσώπου που επιτρέπει μια ολοκληρωμένη οπτική για τα τεκταινόμενα στο χώρο, γρήγορα γίνεστε μάρτυρας περίεργων φαινομένων. Πιάνετε τον εαυτό σας να ψάχνει τις λιγοστές πηγές φωτός για να ξαποστάσει λίγο από αυτά τα φαινόμενα χωρίς όμως να σας εξασφαλίζουν την ασφάλεια για πολύ ώρα. Υπάρχει ένας μετρητής λογικής ο οποίος με κάθε “παραφυσικό” συμβάν που συναντάτε ή με την αλόγιστη παραμονή σας σε σκοτεινές γωνίες και δωμάτια του σπιτιού αυξάνεται, ώσπου να χάσετε τα λογικά σας και να γίνετε ένα με τους “πραγματικούς” οικοδεσπότες. Υπάρχουν διάσπαρτα πολύτιμα εφόδια που μπορούν να σας βοηθήσουν, όπως χάπια που πρέπει να παίρνετε κάθε φορά που ο μετρητής λογικής σας βυθίζεται οδηγώντας σας στην παράνοια, αναπτήρες για να φωτίζετε τον δρόμο σας, λάμπες και κεριά για να αντικαθιστάτε ή να τοποθετείτε αντίστοιχα σε διάφορα σκοτεινά σημεία. Πολύτιμα μεν, αλλά τόσο εύθραυστα και προσωρινά καθώς πάμπολλες φορές δίνουν απλώς την ψευδαίσθηση μιας ασφάλειας που πολύ απλά δεν υπάρχει, πετυχαίνοντας έτσι έναν από τους στόχους του παιχνιδιού. Η συνεχής ανασφάλεια που επιτυγχάνεται με αλληλουχία γεγονότων, ήχων και συμβάντων είναι τόσο ψυχοπλακωτική και καθηλωτική που νιώθετε σαν να θέλουν οι ίδιοι οι διάδρομοι να σας συνθλίψουν. Ακόμα και η απλή παύση του παιχνιδιού καθυστερεί μερικά δευτερόλεπτα επιμηκύνοντας παραπάνω το μαρτύριο σας και την προσπάθεια σας για λίγο οξυγόνο.

Κλειστοφοβικοί και “ζωντανοί” διάδρομοι.

Θα σταθώ λίγο παραπάνω στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του Visage, καθώς είναι πραγματικά τόσο ωμή στην απλότητα της που μπορείτε άνετα να παραβλέψετε τα όποια ατοπήματα και λαθάκια του παιχνιδιού, τα οποία βέβαια αναλύονται παρακάτω. Η περιήγησή σας έχει μια συνεχώς αυξανόμενη υπερφυσική δυναμική που λειτουργεί μονίμως σαν βαρίδι, παρασέρνοντάς σας όλο και περισσότερο στα σκοτεινά βάθη του παιχνιδιού. Τα τέσσερα κεφάλαια, με κάθε ένα να αποτελεί αυτόνομη ιστορία, μεταμορφώνουν σεναριακά το σπίτι σε έναν απόκοσμο λαβύρινθο όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και πολλές φορές σας οδηγούν και εκτός των τοιχών του. Κάθε κεφάλαιο, πέρα από τους διαφορετικούς χαρακτήρες του, έχει και διαφορετικούς μηχανισμούς και πράγματα στα οποία πρέπει να δώσετε ιδιαίτερη έμφαση.

Έτσι, πχ στο κεφάλαιο της Lucy μια φωτογραφική μηχανή μετατρέπεται σε φωτεινό οδηγό σας ενάντια στις δυνάμεις του κακού, με κάθε πάτημα του φλας να ρίχνει φως για ελάχιστα δευτερόλεπτα στο απόλυτο σκοτάδι μπροστά σας. To κεφάλαιο της Dolores δίνει περισσότερο βάρος στην επίλυση γρίφων και μετατρέπει το σπίτι σε ένα ατελείωτο κρυφτό και κυνηγητό ανάμεσα σε καθρέφτες, κρυφά δωμάτια και αντικείμενα. Μια μεγάλη πρόκληση σε αυτό, κυρίως λόγω των πολλών γρίφων, είναι το γεγονός ότι, αρκετές φορές παρόλο που το επόμενο βήμα βρίσκεται ακριβώς μπροστά σας είτε με κάποιο στοιχείο είτε με κάποιο ηχητικό σινιάλο, δεν το αντιλαμβάνεστε αμέσως με αποτέλεσμα να περιφέρεστε άσκοπα καταναλώνοντας πολύτιμους πόρους και εφόδια. Το κεφάλαιο του Rakan αποστασιοποιείται λίγο από το σπίτι και σας μεταφέρει κατά περιόδους σε ένα άσυλο, χωρίς όμως να χάνει στο ελάχιστο την τρομακτική του ταυτότητα. Το τελευταίο κεφάλαιο ανήκει στον ίδιο τον πρωταγωνιστή, τον Dwayne, ο οποίος μέσα από μια σειρά βιντεοκασετών που βρίσκει στην πορεία, ανακαλύπτει τα πιο σκοτεινά μυστικά και δωμάτια του καταραμένου σπιτιού σε μια προσωπική αναδρομή και μάχη με τους δικούς του δαίμονες. Καθαρά επικεντρωμένο στις πράξεις και στα αμαρτήματα του Dwayne, προσφέρει ίσως τα πιο ευφάνταστα σκηνικά παράνοιας που έχετε συναντήσει, ακροβατώντας με άτσαλα βήματα στην άκρη του γκρεμού, καταλήγοντας ακόμα και στις ίδιες τις πύλες της κολάσεως. Να σημειωθεί ότι τα τρία πρώτα κεφάλαια μπορείτε να τα παίξετε με όποια χρονική σειρά θέλετε, με την ιστορία του πρωταγωνιστή να μένει για το τέλος και να οδηγεί στο φινάλε.

Αν σας βαστάει προχωρήστε μπροστά.

Ας περάσουμε σε κάποια μικρά θέματα που έχει το Visage. Ένα από αυτά είναι η διαχείριση του inventory. Το inventory σας χωρίζεται σε δύο επιμέρους χώρους: το δυναμικό σας απόθεμα και το μόνιμο απόθεμα. Οτιδήποτε είναι απαραίτητο για την επίλυση γρίφων ή για την εξέλιξη της ιστορίας αποθηκεύεται στο μόνιμο απόθεμα όπως κλειδιά, κασέτες κτλ. Στο δυναμικό απόθεμα αποθηκεύονται κυρίως αναλώσιμα εφόδια όπως τα χάπια και οι αναπτήρες σας. Μπορείτε ταυτόχρονα να κρατάτε δύο αντικείμενα στα χέρια σας ανάλογα βέβαια με τον όγκο και το μέγεθός τους. Το πρώτο φάουλ είναι η δύσκολη διαχείριση των αντικειμένων που κρατάτε στα χέρια σας για να τα εκμεταλλευτείτε τάχιστα δεδομένου των αγχωτικών συνθηκών. Για να ανάψετε ένα κερί πχ πρέπει με το αριστερό κλικ να κρατήσετε το κερί και με το δεξί που κρατάτε τον αναπτήρα να το ανάψετε. Έπειτα από ώρες σας γίνεται κάπως συνήθεια αλλά τουλάχιστον στην αρχή σπαταλάτε κατά λάθος πολλά χάπια και χρόνο για να συνηθίσετε αυτές τις εναλλαγές και τον χειρισμό.

Επίσης αντικείμενα που έπρεπε να αποθηκεύονται στο μόνιμο απόθεμα για κάποιο λόγο δεν μπορούν να αποθηκευτούν με αποτέλεσμα να δυσκολεύουν την ήδη εύθραυστη επιβίωση σας. Το πρόβλημα υφίσταται κυρίως στο πιο απαιτητικό κεφάλαιο από όλα, της Dolores, όπου πρέπει να σπάτε καθρέφτες με μια τεράστια σφύρα. Αυτή η σφύρα δεν μπορεί να αποθηκευτεί στο μόνιμο απόθεμα σας και αν την ρίξετε γιατί θέλετε να αποθηκεύσετε κάποιο κερί ή αναπτήρα στο –μικρό- δυναμικό σας απόθεμα μετά από λίγο εξαφανίζεται και μεταφέρεται στο storage room. Όλα τα αντικείμενα που βρίσκετε και είναι απαραίτητα για την πρόοδό σας, σε περίπτωση που τα χάσετε ή τα αφήσετε, αποθηκεύονται σε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο αποθήκευσης στο υπόγειο του σπιτιού. Αν λάβετε υπόψη την αγχωτική σας περιήγηση στους κλειστοφοβικούς διαδρόμους, προσθέστε επιπλέον την αναγκαστική στροφή που πρέπει να κάνετε για να ξαναμαζέψετε τα απολεσθέντα αντικείμενα. Νομίζω ήταν λάθος να εξαιρεθούν σημαντικά αντικείμενα από την δυνατότητα αποθήκευσης στο μόνιμο απόθεμα, κυρίως λόγω της συχνής χρήσης τους και των πισωγυρισμάτων που πρέπει να κάνετε για να τα ανακτήσετε σε περίπτωση απώλειας.

Θέμα επίσης είναι κάποια bugs και λάθη που υπάρχουν. Προσωπικά μου έτυχαν περιπτώσεις όπου δεν μπορούσα να ξεφορτωθώ αντικείμενα που έμεναν κολλημένα στα χέρια μου, απολεσθέντα αντικείμενα που δεν επέστρεψαν ποτέ στο storage room, ή όπου ενώ βρισκόμουν πολύ κοντά σε πηγή φωτός το παιχνίδι καταλάβαινε για κάποιο λόγο ότι βρισκόμουν στο σκοτάδι και με αντάμειβε με overdose παράνοιας, συν διάφορα άλλα μικρά εδώ κι εκεί που μου συνέβησαν περισσότερες φορές από όσο θα ήθελα ώστε να μην τα αναφέρω καθόλου. Συμβουλή μου, να αποθηκεύετε συχνά χειροκίνητα (όταν το παιχνίδι σας το επιτρέπει) και σε διαφορετικές θέσεις για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο μην φτάσετε σε κάποιο αδιέξοδο πριν την ολοκλήρωση κάθε κεφαλαίου.

Βαρκάδα στην κόλαση.

Τα παραπάνω όμως εν τέλει δεν έχουν ιδιαίτερο βάρος στην ζυγαριά της συνολικής εμπειρίας που προσφέρει το παιχνίδι. Τα γραφικά, οι φωτισμοί, οι εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι, σας βάζουν στο κλίμα και σας κρατάνε καρφωμένους στη θέση σας. Απλά παιδικά δωμάτια, κρεβατοκάμαρες, γραφεία εργασίας, οικογενειακές φωτογραφίες και βίντεο, φαγητά στο τραπέζι και το ψυγείο, με λεπτομέρειες που μαρτυρούν μια ουτοπική φυσιολογική καθημερινότητα μιας οικογένειας, της οποίας η οπτικοποίηση όλων των προσωπικών της αντικείμενων έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το απόλυτο μοναχικό και εφιαλτικό ταξίδι που σας περιμένει. Το μόνο παράπονο είναι ο σχεδιασμός της Dolores, ο οποίος είναι πολύ γενικός και αδιάφορος κυρίως όταν σας πλησιάζει και την παρατηρείτε καλύτερα, σε αντίθεση με την ανατριχιαστική Lucy και τον Rakan. Το Visage χρειάζεται ακουστικά για να “ξεδιπλωθεί” πλήρως. Βήματα από τον πάνω όροφο, χτυπήματα στους τοίχους, γελάκια, το κουδούνι της εξώπορτας να χτυπάει, ο φούρνος να σας μιλάει, οι διάδρομοι να ζωντανεύουν με ουρλιαχτά, είναι κάποια δείγματα της ακουστικής εμπειρίας που σας περιμένει αν… τολμήσετε να παίξετε με ακουστικά. Ιδιαίτερη εντύπωση επίσης κάνει η επιλογή ελληνικής γλώσσας σε μενού, tutorials και υπότιτλους, η οποία είναι σωστή, με μικρές εξαιρέσεις. Το μέγεθος των υποτίτλων είναι πρόβλημα, καθώς είναι τόσο μικροσκοπικοί που μετά βίας διαβάζονται. Τέλος, να αναφερθούν και κάποια πολύ όμορφα και ενδιαφέροντα easter eggs που υπάρχουν στο παιχνίδι, με αναφορές σε Silent Hill και στην Λάμψη του Κιούμπρικ.

Έχοντας αρκετή εμπειρία από παιχνίδια τρόμου, πιστεύω ακράδαντα πως το Visage είναι μέσα στα τρία πιο τρομακτικά που έχω παίξει. Με ικανοποιητική διάρκεια περίπου 15 ώρες (πιστέψτε με, θα θέλετε να τελειώσει ο εφιάλτης), δεν διστάζει ούτε δευτερόλεπτο να σας βγάλει στον μέγιστο βαθμό κάθε κλειστοφοβικό και αγχωτικό συναίσθημα που κρύβετε μέσα σας, χωρίς να αναλώνεται σε φθηνά κολπάκια εντυπωσιασμού. Δε φοβάται να καταπιαστεί και να σκανδαλίσει ακόμα και με ευαίσθητα θέματα θρησκευτικής φύσεως, κοιτάζοντας τον παίκτη στα μάτια με μια πρωτοφανή ωμότητα. Αν είστε φαν του είδους, αγοράστε το Visage με κλειστά μάτια. Απλά να θυμάστε, εισέρχεστε με δική σας ευθύνη, καθώς η εξώπορτα του σπιτιού είναι μονίμως κλειδωμένη.

  • Ατμόσφαιρα και τρόμος
  • Δυναμικό σπίτι με συνεχείς εναλλαγές και οπτικά ερεθίσματα
  • Πολλά μυστικά και φινάλε προς εξερεύνηση
  • Ήχος και εφέ που στοιχειώνουν
  • Ελληνικό μενού και υπότιτλοι (!)
  • Η διαχείριση του inventory
  • Δεν είναι πάντα ξεκάθαρο τί να κάνεις στη συνέχεια
  • Κάποια bugs
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ: PS4, Xbox One, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ: SadSquare Studio
ΕΚΔΟΣΗ: SadSquare Studio

--

Related posts

Final Fantasy 7 Remake review

tele

Need for Speed Hot Pursuit Remastered review

tele

Minecraft Dungeons review

tele

Journey to the Savage Planet review

tele

Paper Mario: The Origami King review

tele

John Wick Hex review

tele

51 Worldwide Games review

tele

FIFA 20 review

tele

Bloodstained: Ritual of the Night Review

tele

Dragon Ball Z Kakarot review

tele

Peaky Blinders Mastermind review

tele

Daymare 1998 review

tele