telecomsnews.gr
Image default
GAMING

Serious Sam 4 review

Αν μου έλεγε κάποιος πριν λίγες μέρες πως έχουν περάσει εννιά ολόκληρα χρόνια από το προηγούμενο Serious Sam θα σκεφτόμουν πολύ σοβαρά τί έχω κάνει με τη ζωή μου τόσο καιρό. Η Croteam έκανε πολλά πάντως και με το Serious Sam 4 πήρε κάποιες αποφάσεις που άλλες φορές καταλήγουν στο καλύτερο παιχνίδι που έφτιαξε ποτέ και άλλες φορές σε ένα παιχνίδι κολλημένο στην περασμένη δεκαετία. Να ξεκαθαρίσουμε πως το Serious Sam 4 είναι ένα παιχνίδι παλιάς λογικής. Όχι απλά “retro” ή ότι θυμίζει τις παλιές καλές εποχές. Είναι προϊόν βγαλμένο από την καρδιά του 2000 με όλα τα καλά και τα κακά που μπορείτε να φανταστείτε.

Το SS4 συνεχίζει τις περιπέτειες του Sam Serious Stone (πραγματικό όνομα Herbert όπως μαθαίνουμε στο παιχνίδι), αρχηγού μιας μικρής ομάδας Earth Defense Force, εναντίον του υπεργαλαξιακού καταστροφέα Mental που έχει καημό να αφανίσει κάθε ίχνος ζωής στον γαλαξία και φυσικά την Γη, μπας και ξεμπερδέψουμε επιτέλους. Για άλλη μια φορά έχουμε να κάνουμε με prequel όπου επιτέλους γνωρίζουμε την ομάδα του Sam και μαθαίνουμε πολλά για το πώς ξεκίνησε ο πόλεμος. Αυτό σημαίνει πως η ιστορία έχει μείνει στάσιμη εδώ και κοντά 20 χρόνια από το Second Encounter ή το Serious Sam 2, εξαρτάται τί θα αποφασίσει να ορίσει ως canon ιστορία η Croteam. Έχουμε όμως πλέον παρα πολλές πληροφορίες για τον Sam, την ομάδα του, τον Mental και τον στρατό του.

Και εδώ συναντάμε το μεγάλο πρόβλημα του SS4. Έχει ιστορία και σενάριο. Και πολλά μα πάρα πολλά κακοφτιαγμένα cutscenes, τα οποία κατά την ταπεινή μου άποψη δεν έχουν κανέναν λόγο ύπαρξης σε ένα παιχνίδι Serious Sam. Και αν η Croteam δεν μπορούσε να τα αποφύγει τελείως, ας τα μείωνε ώστε τουλάχιστον να τα είχε δουλέψει καλύτερα. Ο Ελληνο-Γερμανός σεναριογράφος του εξαιρετικού The Talos Principle, Jonas Kyratzes και η σύντροφος του Verena, συνεργάζονται ξανά με την Croteam στην ιστορία του SS4 με ανάμεικτα αποτελέσματα. Υπάρχουν στιγμές που το χιούμορ τα πάει πολύ καλά και οι ατάκες πέφτουν βροχή, όμως στα καπάκια ακολουθούν μερικοί ανούσιοι και κακογραμμένοι διάλογοι, λες και μπήκε στο στούντιο ο Σεφερλής την ώρα που οι υπόλοιποι έκαναν διάλειμμα για φαγητό. Όσον αφορά την ιστορία ομολογώ πως έχει ενδιαφέρον. Μέσα από παλαβές καταστάσεις βγαίνει ένα συναίσθημα επιτυχίας για το ανθρώπινο είδος που τα έβαλε με έναν φαινομενικά ανίκητο εχθρό και σχεδόν τα κατάφερε. Το gameplay βοηθάει τα μέγιστα σε αυτό, αλλά θα το εξηγήσω παρακάτω. Οπότε πες, άντε, να συγχωρήσω τους διαλόγους και την παραφουσκωμένη ιστορία. Αλλά τα cutscenes; Πώς να ξεπεράσω το γεγονός πως τα animation, τα animations προσώπων, το lipsync, η σκηνοθεσία και ότι άλλο έχουν καταφέρει δεκάδες άλλα στούντιο τα τελευταία 15 χρόνια, εδώ είναι απλά απαράδεκτα; Πραγματικά είναι στο επίπεδο μιας ομάδας με φρέσκους απόφοιτους 3D design & animation και όχι ενός studio με 20 χρόνια εμπειρίας.

Τα τεράστια επίπεδα γεμίζουν εύκολα με εχθρούς.

Ευτυχώς τα χρόνια εμπειρίας φαίνονται εκεί που έχει πραγματικά σημασία. Το shooting, η κίνηση του Sam και φυσικά οι αμέτρητοι εχθροί είναι στα καλύτερά τους. Όταν γράφω αμέτρητοι, εννοώ αμέτρητοι. Είναι το πρώτο παιχνίδι SS που παίζω στο normal, αφού συνήθως προτιμώ το hard, και πραγματικά μου έβγαλε το λάδι. Οι ορδές που αντιμετωπίζετε δεν τελειώνουν ποτέ, ενώ οι λίγες στιγμές ηρεμίας σας επιτρέπουν να ανασκουμπωθείτε, να βρείτε λίγα πυρομαχικά και ξανά στο αλέτρι. Υπήρξαν φορές που κόντεψα να τα παρατήσω και να κυλίσω κάτω από το γραφείο σε εμβρυακή στάση αλλά το πάλεψα και το κατάφερα. Εδώ κολλάει το συναίσθημα της επιτυχίας. Όταν “καθαρίσετε” έναν χάρτη από τις εκατοντάδες των ανελέητων εχθρών πιστεύω θα νιώσετε σαν τον Will Smith στο Independence Day όταν έριξε το μπουκέτο στον εξωγήινο. Αισθάνομαι όμως πως ίσως αυτό να είναι το τελευταίο Serious Sam που παίζω…

Η Croteam διαφήμισε αρκετά το νέο legion system για τους εχθρούς και παρόλο που το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει καμία σχέση με το υλικό που παρουσίαζαν, βάζει τα γυαλιά στα προηγούμενα Serious Sam. Οπότε για να αντιμετωπίσετε τις αχόρταγες στρατιές του Mental υπάρχει μια τρομερή βελτίωση στο οπλοστάσιο του Sam, ενώ επιστρέφουν και τα οχήματα, που έχουμε να τα δούμε από το SS2. Τα όπλα είναι ικανοποιητικά σε αριθμό με ορισμένες φανταστικές προσθήκες όπως το απολαυστικό Auto-Shotgun που είναι ακριβώς αυτό που καταλαβαίνετε. Επιστρέφουν επίσης τα φανταστικά Devastator και XL2 Lasergun με λειτουργία death ray! Το καλύτερο όμως είναι η δυνατότητα dual-wield με κάθε πιθανό συνδυασμό. Διπλά shotgun, ΟΚ. Διπλά minigun, ΟΚ. Διπλά κανόνια SBC;;; ΟΚ! Το shooting είναι άριστο, με τον Sam να κινείται αριστοτεχνικά ανάμεσα στους εχθρούς και το circle-strafing να πηγαίνει σύννεφο. Βέβαια, σε άλλη μία ένδειξη σαδισμού, η Croteam αποφάσισε πως πλέον οι εχθροί θα κάνουν spawn και πίσω από τον παίκτη όποτε το κλασικό backwards running που χαρακτηρίζει τη σειρά Serious Sam από την αρχή δεν είναι πάντα εφικτό πλέον. Τα οχήματα δεν έχουν όση παρουσία περίμενα και είχε αφήσει να εννοηθεί η Croteam δυστυχώς. Τα τεράστια επίπεδα ήταν καλή ευκαιρία να αξιοποιηθούν, αλλά εν τέλει μόνο το γιγάντιο mech Papa-mobile κάνει αισθητή την παρουσία του και δεν αρκεί, όσο εντυπωσιακές και αν είναι οι μάχες μαζί του.

Οι τελευταίες στιγμές ενός άτυχου Gnaar.

Το παιχνίδι έχει και co-op multiplayer, το οποίο όμως απογοητεύει, καθώς υποστηρίζει μέχρι τέσσερις παίκτες, σε αντίθεση με το co-op του SS3 που ήταν για 16 παίκτες. Ειδικα με τα πελώρια επίπεδα η εμπειρία με περισσότερους παίκτες θα ήταν συγκλονιστική. Δύσκολα θα βρείτε κάποιον να παίξετε βέβαια, εκτός αν έχετε παρέα.

Σε ότι αφορά τα γραφικά, είναι προφανές πως χρησιμοποιείται καλή τεχνολογία αλλά έχω ενστάσεις ως προς τη χρήση της. Η μηχανή γραφικών παραδίδει τεράστια επίπεδα γεμάτα εκατοντάδες χαρακτήρες με άνεση και χωρίς να πέφτουν οι επιδόσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως το παιχνίδι είναι ελαφρύ βέβαια. Κάθε άλλο για την ακρίβεια, ενώ σίγουρα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Ικανοποιεί όμως η παρουσίαση; Όταν βρίσκεστε σε κίνηση με 10 Kleer σε απόσταση αναπνοής και να σας πυροβολούν από 40 μεριές ναι. Το παιχνίδι παραδίδει ένα υπερθέαμα από particle effects, εκρήξεις, gore και αδρεναλίνη. Μόλις κοπάσουν οι κανονιές και τα λέιζερ όμως θα αναρωτηθείτε αν υπάρχουν σημαντικές διαφορές από το SS3. Ναι έχει γίνει ωραία δουλειά με photogrammetry και οι περισσότερες υφές είναι υψηλής ανάλυσης, αλλά όλα μοιάζουν ξεθωριασμένα, αταίριαστα και επαναλαμβανόμενα. Κάκιστη εντύπωση κάνουν οι άδειοι εσωτερικοί χώροι που θυμίζουν περασμένες εποχές, ενώ το σύστημα φωτισμών “σηκώνει άσπρη σημαία” και όλα φαίνονται σκοτεινά και μαύρα. Και φυσικά μην ξεχνάμε τα animations. Δεν υπάρχει ουσιαστική βελτίωση από το SS3 σε ότι αφορά τα τέρατα και τους εχθρούς, αλλά η δουλειά που (δεν) έχει γίνει στα cutscenes εδώ μου έχει κάτσει. Εκνευρίζομαι που κάτι που κανονικά δεν χρειαζόταν να υπάρχει, καταλήγει να κάνει τόσο μεγάλη ζημιά στην παρουσίαση του τίτλου.

Τα γραφικά έχουν τις στιγμές τους. Μακάρι να ήταν περισσότερες.

Στα του ήχου τα επικά κομμάτια επιστρέφουν και πωρώνουν ακριβώς όπως πρέπει όταν πρέπει. Δυστυχώς όμως υπάρχει ένα “αλλά”. Ενώ τα τέρατα, τα όπλα, οι εκρήξεις ακούγονται μια χαρά, ξαφνικά μόλις σταματήσει ο πανικός σταματάει και η μουσική. Ακαριαία λες και έβγαλε κάποιος την πρίζα. Τέτοια λάθη δεν έχουν θέση εν έτει 2020. Όσο για το voice acting, οριακά περνάει τη βάση, με τον John J. Dick ξανα στο ρόλο του Sam να ξεχωρίζει.

Το Serious Sam 4 με στεναχώρησε αρκετά. Ακολουθώ τη σειρά Serious Sam πολλά χρόνια και ήθελα να την δω να εξελίσσεται ουσιαστικά και να ανεβαίνει επιτέλους επίπεδο. Στα μάτια μου δεν το καταφέρνει, ενώ απαιτείται πολλή δουλειά από την Croteam ώστε να διορθώσει τα αμέτρητα bugs που βαραίνουν αυτή τη στιγμή το παιχνίδι. Αν είστε φαν των Serious Sam και των παραδοσιακών FPS, σίγουρα θα περάσετε καλά με το Serious Sam 4, απλά κρατήστε χαμηλά τις προσδοκίες σας για οτιδήποτε άλλο πέραν του φανταστικού shooting.

  • Ίσως το καλύτερο shooting της σειράς Serious Sam
  • Εκατοντάδες εχθροί
  • Δύσκολο
  • Σποραδικά καλό χιούμορ
  • Η ιστορία κάτι πάει να κάνει
  • Tα τεράστια επίπεδα προσφέρουν φοβερές μάχες…
  • …αλλά πολλές φορές είναι άδεια και ανεκμετάλλευτα
  • Πάλι prequel
  • Εντυπωσιακής προχειρότητας cutscenes…
  • …που έτσι και αλλιώς δεν έχουν θέση σε Serious Sam
  • Περιορισμένο co-op σε σχέση με το SS3
  • Επαναλαμβανόμενα assets
  • Αμέτρητα bugs σε γραφικά και ήχο
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.5
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ: PC, Stadia
ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Croteam
ΕΚΔΟΣΗ: Devolver Digital

--

Related posts

The Shattering review

tele

Watch Dogs Legion review

tele

Project Cars 3 review

tele

Marvel’s Iron Man VR review

tele

Code Vein review

tele

Super Mario 3D All-Stars review

tele

Call of Duty: Warzone review

tele

Ancestors: The Humankind Odyssey review

tele

Conan Unconquered Review

tele

Life is Strange 2 review

tele

Peaky Blinders Mastermind review

tele

Journey to the Savage Planet review

tele